Sahildeki Kadın (Şiir)

 


sahilde tek başına bir kadın yürüyor

bıraktığı izleri görüyorum ardından

bir dalga sessizce kıyıya vuruyor

siliniyor ayak izleri kumsaldan

 

önünde batan güneşin kızıllığı

yüzünde acımasız yılların yorgunluğu

dalgaların ıslattığı beyaz etekliği

savruluyor esen ılık rüzgardan

 

dans ediyor havada martı kuşları

inletiyor tüm sahili çığlıkları

kadının o sarı saçlarının uçları

süzülüyor başındaki hasır şapkadan

 

laciverde döndü denizin mavisi

iliklerime işledi kadının kokusu

kumsalda uzayıp giden gölgesi

kayboluyor yavaş yavaş ufuktan

 

Bora BÜKE

Kıbrıs (KKTC) / Lapta

Görsel: Yapay Zeka tarafından üretilmiştir

İletişim: bora.buke@gmail.com


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Trafalgar Meydanı (Şiir)

Resim
    Londra’nın      Trafalgar Meydanı’ndaki havuzun           içine düşürmüşsün gözlerini kalbimi bir mızrak gibi      delişlerinden tanıdım onları alıp da sana getirmeyi      düşünsem de bir an           o eşsiz hazineleri Trafalgar Meydanı’na acıdım da      yine havuzda bıraktım           o mahzun bakışları   Trafalgar Meydanı’nın üstünde      her daim bulutlar dolanır gözlerindir güneş yerine      o kara meydanı aydınlatan onlar yağmur sanırlar      oysa bilmezler ki kirpiklerinden süzülen      yaşlardır aslında           o kuru meydanı ıslatan   adını meğer      bir deniz savaşından alarak           bu meydana vermişler gözlerin kadar değer miydi acep      canlarını di...
Devamı

Denizlere dair ilk aşkım: İğneada (Gezi)

Resim
Hırçın bir rüzgar… Göz alabildiğine kilometrelerce uzayan upuzun bir kumsal… Ve o kumsalı o bembeyaz köpükleriyle döven dalgalar… Çocukluğuma şöyle bir dönüp de anılarımı tazelemeye çalıştığımda aklımda kalanın sadece bu üç şey olduğunu anlıyorum: Rüzgar, kumsal ve bol köpüklü dalgalar… 1970’li yılların başında denizi ilk olarak İğneada’da görmüştüm ben. Aşkım ilk orada başlamıştı denizlere dair. Denize ve de Karadeniz’e elbette! O yörelerden ayrılmamızın ardından, çok istememe rağmen, uzun yıllar yolum bir türlü düşmek bilmedi o bölgeye. Yine de her daim yüreğimde bir özlem olarak kalmasını bildi İğneada… İğneada’ya İstanbul’dan gidebilmek için birden fazla alternatif var. En güzel güzergahın İstanbul-Saray-Vize-Poyralı-Demirköy ve İğneada olduğunda karar kıldım ve gişelerden sonra Çerkezköy çıkışından sapıp otobandan ayrıldım. Az sonra beni karşılayan ve sarının başka hiçbir yerde göremeyeceğiniz değişik tonlarıyla bezenmiş o güzelim ayçiçeği tarlaları kilometreler boyunca Poyr...
Devamı

Denge… Ya da balans… Veya muvazene… (Deneme)

Resim
Yaşam okyanusunun gelgit’lerinde boğulmamak için çırpınıp dururken, ruhumuzu dinleyebileceğimiz üç-beş dakikalar çalabildiğimizde zamandan, çoğumuz, vicdanımızın muhasebesini yapmaya kalkışırız. Bu eylem; kimimiz için o anda aklımıza esiveren sıradan bir hesaplaşma, kimimiz için periyodik aralıklarla yapılması lazım gelen bir ödev, kimimiz içinse hemen hemen her gün zaman yaratılıp yerine getirilmesi gereken bir zorunluluktur. Vicdan muhasebesinin yanında, aslında ondan daha da çok, yapmamız gereken bir başka analiz, çıkartmamız gereken bir başka envanter daha vardır iç dünyamızda: Varlığımızın muhasebesi… Bu, öyle bir muhasebe çeşididir ki, mali yılımız, anamızın karnında şekil bulmakla başlayıp, mezar taşımızın -şairin dediği gibi- ola ki, devasa bir çınarın altına dikilmesiyle nihayetlenir. Yıl sonları, bayramlar veya bunlar gibi insanların ruhuna dokunan özel günler, bu tarz muhasebe ve analizlerin yapılması ve eteğimizdeki tüm taşların dökülerek birer birer sayımlarının ya...
Devamı